Ιστορικό Συνδέσμου Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλονίκης
Το χρονικό της ίδρυσης και της πορείας (1953 - Σήμερα)
Η πρώτη κίνηση υποτυπώδους οργάνωσης του Συνδέσμου τοποθετείται χρονικά προς τα τέλη του 1953 με αρχές του 1954. Πρόκειται για μια προσπάθεια ατόμων που βρίσκονται κοντά μεταξύ τους και επιπλέον τους ενώνει η αγάπη για το μπάσκετ και το ενδιαφέρον για την ανάπτυξή του.
Πρωτεργάτες της κίνησης αυτής οι Σ. Μαυροσκούφης, Χρ. Χρύσης, Μ. Τσικίνας, Β. Τσιμόπουλος, Δ. Φουρουτζόπουλος, Αγ. Κυνηγόπουλος, Αν. Πεταλίδης, Ηρ. Κλάγκας.
Βασικός στόχος τους η ανεξαρτητοποίηση του αθλήματος και της διαιτησίας απ’ τον ΣΕΓΑΣ, στον οποίο τότε υπάγονταν. Έτσι εξηγείται και η απεργία του 1949 λόγω μη ονομασίας διαιτητών απ’ τον ΣΕΓΑΣ και η οποία αναγκάζει τον ΣΕΓΑΣ να χρίσει διαιτητές, εν ενεργεία παίκτες, μεταξύ των οποίον και οι Δ. Φουρουτζόπουλος, Αν. Πεταλίδης, Γερ. Τζιβράς, Στ. Ταζεδάκης, Κ. Νικολαΐδης και αργότερα οι Βαγ. Τσιγαρίδας και Γ. Ματσούκας.
Η Περίοδος της Απραξίας και η Αναζωπύρωση
Παρά τις σπασμωδικές ενέργειες για ίδρυση Συνδέσμου, κυρίως το 1964 όταν και πραγματοποιείται συγκέντρωση στο ασφαλιστικό γραφείο του αδερφού του Δ. Φουρουτζόπουλου, ακολουθεί μία μεγάλη περίοδος απραξίας ως το 1967.
Τότε η δραστηριότητα εντείνεται και η φλόγα αναδιοργάνωσης του Συνδέσμου αναζωπυρώνεται. Με πρωτοβουλίες των μετέπειτα μελών του Δ.Σ. του Συνδέσμου και άλλων διαιτητών πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις στα γραφεία του Αετού, στην οδό Δαγκλή, παρουσία των Στ. Γιαννουκάκου, Χρ. Παπαβασιλείου, Τ. Ταλιαδώρος, Αργ. Πλαταμώνας, Ν. Μακρής και αποφασίζεται η ίδρυση του Συνδέσμου. Η σχετική αίτηση με εικοσιμία υπογραφές κατατίθεται στο πρωτοδικείο ενώ προτείνεται ταυτόχρονα και η προσωρινή διοίκηση. Η σύνταξη του καταστατικού ανατέθηκε στον Γ. Σφίκα.
«Να τον κρατήσουμε τον Σύνδεσμο, η διαιτησία από 'δω και πέρα έχει ψωμί»
— Κ. Διονυσόπουλος
Το πάθος και η αγάπη για το άθλημα απεικονίζεται στα λόγια του Κ. Διονυσόπουλου, εννοώντας ότι η διαιτησία έχει μέλλον. Η ίδρυση του Συνδέσμου κρινόταν επιτακτική ανάγκη. Τα κίνητρα μεταξύ των άλλων ήταν η ανεξαρτητοποίηση από τον ΣΕΓΑΣ, η διεκδίκηση αιτημάτων, με κυριότερο την απόδοση των οδοιπορικών, η ομοιομορφία των εμφανίσεων και των σφυριγμάτων, η σύσφιξη των σχέσεων των διαιτητών, η επίλυση των προβλημάτων του αθλήματος και βέβαια η προώθησή του στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.
Η Επίσημη Ίδρυση (1969)
Ήρθε λοιπόν η στιγμή που το όνειρο τόσων διαιτητών έγινε πραγματικότητα. Στις αρχές του 1969 έδρεψαν τους κόπους των προσπαθειών τους. Ο Σύνδεσμος Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Θεσσαλονίκης, ο πρώτος πανελλήνια, ήταν πλέον πραγματικότητα.
Το χαμόγελο στα πρόσωπα του τότε προέδρου Κ. Διονυσόπουλου και των συνεργατών του εξέφραζε την ικανοποίησή τους για την ευόδωση ενός πολύχρονου αγώνα, συνάμα όμως και τη βεβαιότητα για την αρχή μιας μεγαλειώδους πορείας του Συνδέσμου στην ιστορία του μπάσκετ.
Κρίση και Αναγέννηση
Πολύ γρήγορα όμως η ύπαρξη του Συνδέσμου απειλείται. Απ’ το 1972 και εξής ο Σύνδεσμος ατόνησε και ουσιαστικά έφτασε σε σημείο διάλυσης. Το Σεπτέμβριο του 1976 με ενέργειές τους οι Στ. Γιαννουκάκος, Τ. Αρβανιτίδης και Στ. Συμεωνίδης προσφεύγουν στα δικαστήρια, ζητώντας το διορισμό νέου Δ.Σ. Οι ενέργειες αποβαίνουν ευνοϊκά και πρόεδρος αναγορεύεται ο Στ. Γιαννουκάκος.
Οι Χώροι Στέγασης
«Κάθε αρχή και δύσκολη» όπως σοφά υποστηρίζει ο λαός. Έτσι και οι πρώτες στιγμές του Συνδέσμου έκρυβαν τα δικά τους προβλήματα: οικονομικά, οργάνωσης και κυρίως χώρος εγκατάστασης.
1953 – 1954: Πρώτος τόπος συνάντησης στάθηκε το γυμναστήριο του Σ. Μαυροσκούφη, στο σινέ «Διονυσία», επί της Αγίας Σοφίας. Εναλλακτική τοποθεσία το γυμναστήριο του Πανεπιστημίου.
1967 – 1968: Χρησιμοποιούνται το γραφείο του Βυρ. Τσιμόπουλου στη Χ.Α.Ν.Θ., το ασφαλιστικό γραφείο του Δ. Φουρουτζόπουλου ή το κυλικείο της Χ.Α.Ν.Θ. Επόμενος σταθμός τα γραφεία του ΑΕΤΟΥ, επί της οδού Δαγκλή.
1970 – 1971: Ένα πατάρι ανενεργούς καφενείου στην Ροτόντα παραχωρήθηκε για ένα χρόνο αφιλοκερδώς στο Σύνδεσμο.
1972 – 1978: Ο Σύνδεσμος φιλοξενήθηκε στον πέμπτο όροφο κτηρίου απέναντι από το Ι.Κ.Α. στην Καμάρα.
Δεκέμβριος 1978: Μετακόμιση στην οδό 26ης Οκτωβρίου 14, στα νέα δικαστήρια. Ήταν μια κίνηση η οποία παρείχε κύρος και οντότητα.
Προτελευταίος σταθμός ο πρώτος όροφος της Βασ. Γεωργίου 29 Α από το 1994 μέχρι το 2000, όταν και ο σύνδεσμος απέκτησε τα ιδιόκτητα του γραφεία στην οδό Βαλαωρίτου 7.
Διατελέσαντες Πρόεδροι
Από τα πρώτα βήματα ο Σύνδεσμος ευτύχησε να καθοδηγείται από ικανούς και ακούραστους ανθρώπους που μόχθησαν για την καταξίωσή του.
| Ονοματεπώνυμο | Χρονολογία Θητείας |
|---|---|
| Κωνσταντίνος Διονυσόπουλος | 1969 – 1971 |
| Στυλιανός Γιαννουκάκος | 1976 – 1977 |
| Διονύσης Φουρουτζόπουλος | 1977 – 1980 |
| Π. Τσολακίδης | 1980 – 1983 |
| Στυλιανός Γιαννουκάκος | 1983 – 1985 |
| Σάββας Λόρτος | 1985 – 1986 |
| Τάσος Μούστος | 1986 – 1987 |
| Στυλιανός Συμεωνίδης | 1987 – 1993 |
| Κωνσταντίνος Τσούλης | 1993 – 1997 |
| Στυλιανός Συμεωνίδης | 1997 – 2000 |
| Παναγιώτης Αρβανιτίδης | 2000 – 2003 |
| Χρήστος Τζάμος | 2003 – 2007 |
| Γεώργιος Γεωργιάδης | 2007 – 2014 |
| Γεώργιος Πουρσανίδης | 2014 – 2017 |
| Κωνσταντίνος Πουρσανίδης | 2017 – 2025 |
| Ανέστης Πανταζής - Περγαμηνέλης | 2025 – Σήμερα |